Francette’s Weblog

Steeds meer zien we in het dagelijks leven niet alleen allochtonen, maar ook autochtone jongeren die de Nederlandse taal niet goed beheersen. Heeft dit te maken met het opleidingsniveau? Doet de jeugd niet meer aan school? Zijn ze lui? Of zijn de lessen gewoon heel slecht en de leraren laks? Ik vind het niet meer dan normaal dat allochtonen maar ook de autochtone jeugd van Nederland de Nederlandse taal fatsoenlijk moet kunnen spreken. Waarom doen ze dat dan niet? Ze vervormen de taal. Het is pure verbastering van de Nederlandse taal en cultuur. Hierop heb ik twee dingen te zeggen: verbetering van het lesprogramma en aanscherping van de inburgeringscursus Nederlands.

Ish nie got
Hoe vaak ik het niet heb meegemaakt dat mij op straat iets wordt gevraagd waar ik niets van begrijp. Laatst nog: Ik loop naar het station op weg naar school. Een man spreekt mij aan: “maisje, maisje…vraggen, vraggen…shtop eve wagte.” De man maakt vreemde gebaren en ik kijk hem aan. Hij vraagt: “war ish die ene for die fiesh te make?” Ik begrijp de man niet. Ik vraag of meneer de vraag wilt herhalen. Dan krijg ik precies hetzelfde verhaal. Als het mij na vier keer nog niet gelukt is het te begrijpen verontschuldig ik mij tegenover hem en loop verder. Waar gaat het heen met Nederland? Geef die man een lesboek of een goede cursus Nederlands! Daar zal hij blij mee zijn alsmede de rest van de Nederlandse samenleving.

Leer je even mee?
Zoals ik op de middelbare school Nederlands heb geleerd, zo zou het moeten. Maar ik heb toch geen speciaal onderwijs gehad? Waarom zijn er dan zoveel Nederlanders die niet fatsoenlijk Nederlands kunnen spreken? Omdat ze lui zijn? Zeker. Ze hebben waarschijnlijk geen zin moeite te doen de Nederlandse taal goed te kunnen beheersen Met name jongeren lijken zo lui dat ze woorden afkorten zodat ze op msn minder hoeven te typen. Verbastering van de Nederlandse taal! Mijn ervaring is dat veel jongeren denken dat het normaal is om zo Nederlands te praten.
Maar naast het feit dat jongeren lui lijken te zijn, kan het ook de schuld zijn van het lesprogramma. Zit dit wel goed in elkaar? Is het wel duidelijk wat leerlingen moeten weten? Waarom ze het moeten leren? Nee.
Laten we een strenge regeling treffen voor de Nederlandse lessen. Laten we het een van de belangrijkste vakken maken en er streng op toezien dat dit vak ruim voldoende wordt afgerond. Laten we de leerlingen ook meegeven, wanneer de Nederlandse taal niet fatsoenlijk wordt gesproken, er sprake is van slechte communicatie en verbastering van de Nederlandse cultuur. Alleen op deze manier kunnen we onze eigen cultuur behouden.

Zerieuz, ik zeg jou ik heb die koersoes gedaan
De inburgeringscursus. Die kennen we inmiddels. Maar waarom wordt niet gehamerd op de Nederlandse taal. We willen communiceren en elkaar begrijpen. Allochtonen willen zich toch aanpassen aan dit land met behulp van de cursus? Waarom leren ze dan geen fatsoenlijk Nederlands? Ik begrijp dat sommige mensen minder goed kunnen leren dan anderen. Oefening baart kunst! Als je het niet probeert zal het nooit lukken. Biedt mensen in ieder geval een goede, strenge cursus Nederlands, zodat ze overal terecht kunnen en zich verstaanbaar kunnen maken. Dan kunnen we eindelijk op een fatsoenlijke manier communiceren. Uiteraard zullen niet alle allochtonen uiteindelijk accentloos Nederlands kunnen praten. Maar ik ben ervan overtuigd dat een betere, strengere cursus krijgen dan voorheen, dit probleem zich sneller op zal lossen. Als men in de cursus meer aandacht besteedt aan uitspraak, zinsconstructie en grammatica, zal de cursist zich beter kunnen uiten en met succes de cursus afronden.

Wat gaan we doen?
Laten we beginnen met de Nederlandse lessen op middelbare scholen aan te scherpen en te verbeteren. Deskundige leraren worden aangewezen en het vak Nederlands is een van de belangrijkste vakken van de middelbare school. Zo komen jongeren tot het besef dat het belangrijk is om goed Nederlands te kunnen spreken en zullen ze dit ook eerder doen.
Naast deze verbetering stel ik voor een goede cursus Nederlands in de inburgeringscursus te verwerken. Het aanbod nu is blijkbaar niet goed genoeg. In de verbeterde cursus houdt men streng toezicht op uitspraak en zinsconstructie. Door streng les te geven boek je het beste resultaat. Nederlanders zullen praten! We kunnen elkaar begrijpen en met elkaar communiceren. Kortom: een gezelliger Nederland.

Logos
Allochtonen maar daarnaast ook veel autochtonen spreken Nederlands met een accent en hebben weinig verstand van zinsconstructies.

Ethos
Zoals ik op de middelbare school Nederlands heb geleerd, zo moet het. Maar ik heb toch geen speciaal onderwijs gehad? Waarom zijn er dan zoveel Nederlanders die niet fatsoenlijk Nederlands spreken? Omdat ze lui zijn! Ze hebben geen zin moeite te doen de Nederlandse taal goed te kunnen beheersen. Mijn ervaring is dat veel mensen (voornamelijk jongeren) denken dat ze normaal Nederlands spreken, wat niet het geval is.

Pathos
Wie heeft er niet mensen op straat zien lopen die schreeuwend elkaar iets duidelijk proberen te maken. ‘Zerieuz man, ik zeg toch…’ Maar ook in supermarkten mensen die vragen: ‘ Wat is deze?’ en ‘Waar is die boter jongen, zeg mij.’ Iedereen heeft het wel eens gehoord. Dat is toch geen communicatie?

Als we met zijn allen moeite zouden doen om het goed te beheersen, wordt het een stuk makkelijker communiceren in Nederland.

Sinterklaas. Altijd een gezellige tijd. Vrienden, familie, lekker eten. Kortom: genieten. Maar voor het genieten kan beginnen eerst nog even inkopen doen, wat erg veel tijd inneemt. Na een lunch van een paar boterhammen doe ik mijn jas aan. Ik pak mijn tas met mijn portomonnee en ga de straat op. Het is druk in Hilversum. Overal slenteren mensen nadenkend over de surprises die ze dit jaar gaan maken en de hoeveelheid cadeau’s die ze moeten kopen.
Terwijl ik bedenk wat ik voor mijn moeder aan ga schaffen bots ik tegen een Turkse jongen aan. Hij staat met een groep vrienden te roken. Wat ze verder aan het doen zijn is mij niet duidelijk. Misschien zijn ze gewoon aan het ‘hangen’.
Na de botsing begint de jongen met een enorm volume tegen me te praten: “Zerieuz, meizje…Wat doe jij? Zerieuz.” Ik vertel de jongen dat het me spijt en dat het kwam omdat ik in gedachte was dat ik hem niet had zien staan. “Ja zal wel, Zerieuz, ben ik geen perzoon dan, zerieuz. Doe effe normaal dan. Wat zit je nou te kijken? Loop door dan, Zerieuz.” Ik voel me ongemakkelijk. Ik botste per ongeluk, niet expres?! Wat heb ik gedaan? Ik begreep het niet en liep maar gewoon verder.

Ik ga naar de Body Shop. Daar kan ik vast iets lekkers vinden voor mijn moeder. Voordat ik de winkel in kan lopen word ik aangesproken door een Engelsman. Hij is een jaar of veertig en heeft een verwilderd gezicht met lang, sluik haar. “Excuse me, miss, where is the station?” Door zijn vreemde accent concludeer ik dat het toch geen Engelsman is. Ik geef antwoord in het Engels en wens hem succes. Nu naar de Body Shop.

Onderwerp
De Nederlandse taal
* De verbastering van de taal onder jongeren. Communiceren is niet meer wat het geweest is. Autochtoon, allochtoon, niemand is meer te verstaan omdat we niet meer dezelfde taal spreken.
* In het boek Boeiuh laat Wijnberg duidelijk zien dat jongeren zich steeds minder interesseren in de maatschappij. Waarom zouden ze dan nog moeite doen om de echte Nederlandse taal te leren. ‘ze verstaan me toch?’ zou de gedachtegang kunnen zijn van de jeugd van tegenwoordig.
* Ik kies voor dit onderwerp omdat ik me irriteer als ik op straat loop. Iedereen om me heen praat anders, communiceert anders. De een zit te schreeuwen alsof zijn leven ervan af hangt, de ander slingert zo met de klanken en klemtonen dat het gewoon niet meer te verstaan is. We wonen toch in Nederland? Waarom hoor ik dan zo vaak per dag Turks, Marokaans en Frans op straat?

Standpunt
Ik vind dat mensen die emigreren naar Nederland maar daarnaast ook de Nederlandse jeugd van tegenwoordig zich moeten verdiepen in de Nederlandse taal en deze vloeiend, het liefst ABN, kunnen spreken.

Argumenten voor
- Communiceren wordt steeds moeilijker, we begrijpen elkaar vaak niet meer.
- Verbastering van de Nederlandse taal en cultuur.
- Nederland is Nederland niet meer, te veel verschillende culturen.
- Meer geweld door slechte communicatie. (allochtonen denken anders dan Nederlanders, dus miscommunicaties) (zou aanname kunnen zijn)
- Wij Nederlanders hoeven ons toch niet aan te passen aan emigranten? Zij komen toch hier wonen dus moeten zij zich aanpassen.
- Jongeren verzinnen steeds meer afkortingen en nieuwe woorden. De MSN en SMS taal is ook geen fatsoenlijke Nederlands. Dit is slecht voor hun ontwikkeling zoals bewezen in verschillende onderzoeken.

Betrokkenheid
Ik zou het fijn vinden als we dit zouden oplossen met zijn allen. Waarom? Dan zijn we één met elkaar. We kunnen elkaar weer goed begrijpen. Door te praten (dus taal te gebruiken) kun je zoveel dingen oplossen.
Ik denk dat dit belangrijk is voor Nederland als je ziet hoe snel we achteruit gaan qua saamhorigheid en betrokkenheid. Welke Nederlander voelt zich nog echt Nederlands? Als we er samen aan werken kunnen we er een gezelliger en mooier Nederland van maken. Zonder al die onnodige geweldadigheden en miscommunicatie.

Argumenten tegen
- Iedereen heeft zijn eigen culturele achtergrond. Deze moet hij gewoon kunnen uiten in Nederland.
- Niet iedereen kan heel goed leren. Nederlands is een moeilijke taal om te leren.
- Allochtonen kunnen nooit accentloos Nederlands praten.

Tot op een moment het kwartje viel. “Foto…” zei ik zachtjes. “Foto!” riep ik wat harder. Ik draaide me om naar mijn moeder die in een roman stond te bladeren en riep: “Mama! Er staat foto, er staat foto!” Van blijdschap en enthousiasme begon ik te huilen. Alle mensen in de bibliotheek keken om naar mij omdat ik zo’n lawaai maakte. Mijn moeder kwam trots naar me toe en nam mij in mijn armen. “Ja er staat foto! Goedzo Francette! Je kan lezen! Wat goed!” Nog een paar keer herhaalde ik mijn eerste woord. Blij en trots zei ik herhaaldelijk tegen mijn moeder: “Mama, ik kan lezen!”

sms-taal
t kwartje viel.ik riep naar mn ma:ma,r staat foto!kmoest huilen.mn ma was trots.kzei nog n paar x foto.zei steeds tegen ma:k kan lezen!

sinterklaasrijm
Het kwartje was gevallen,
Ik werd echt gek als een malle.
‘Foto!’ Riep ik naar mijn mam,
Die mij gelijk in haar armen nam.
‘Goedzo Francette! Je kan lezen!’
Ja, mijn moeder stond daar trots te wezen.
Ik moest huilen van blijdschap en geluk.
Echt, mijn dag kon niet meer stuk.
Nog een paar keer herhaalde ik het woord,
En ik riep toen ongestoord:
‘Mama, ik kan lezen!’
Ze was echt trots, en dat heeft ze ook bewezen.

Straattaal
Je weet toch…Ik wist het opeens weer, man. Ik begon keihard te schreeuwen, jongen, ik zei steeds: ‘Foto! Foto!’
Die mensen in de bieb werden echt knetter jongen! Serieus! En m’n moeder kwam naar me toe gerend, jongen. Ze was helemaal blij echt, serieus, niet normaal meer. Echt Gek-ke-huis! En ze ging helemaal lopen zeggen dat ze trots op me was enzo. Echt leuk man. Ik was helemaal blij toen jongen, echt serieus. Ik riep ook tegen d’r: ‘Ma, ik kan lezen!’ Echt vet jongen. Ik was echt zo blij. Serieus.

www.doemaarzwart.nl

Dit blog van ‘Niek en Gijs’ spreekt mij erg aan. Deze twee creatievelingen laten hun werk en andere bezigheden van hun dagelijks leven zien. Deze jongens waren werkzaam bij Doorn en Roos advertising, een reclamebureau in Utrecht.

Dit blog heeft te maken met onze opleiding, het gaat immers om advertising en ook dit heeft alles te maken met marketing, communicatie en design. De jongens hebben meegedaan aan talentenjachten en 24-uurs pitches waarbij ze concepten moesten bedenken voor verschillende opdrachtgevers.

Wat mij erg aanspreekt is de stijl die zij neerzetten. Het is een unieke samenspeling van graphics, strakke kleuren en vreemd vormgegeven menu-items die het blog leuk maakt om naar te kijken.
Mijn voorstel is dan ook om een unieke stijl neer te zetten op het klassenblog. Wel moet ik zeggen dat ik de naam van het klassenblog (Goeiebloggel) erg goed gevonden vindt. Het is natuurlijk iets van deze tijd. Door de goede naam aan te vullen met een unieke stijl versterk je de professionaliteit van het blog, naar mijn mening.

Harde verwijten, kritische generalisatie en vernieuwende filosofien. Dit alles vindt je terug in ‘Boeiuh! Het stille protest van de jeugd’ geschreven door Rob Wijnberg, student filosofie en jongste opinieredacteur van NRC. In dit pamflet wordt de jeugd van tegenwoordig uitvoerig besproken. Hoe denkt de jeugd? Hoe reageert de jeugd op de maatschappelijke en politieke uitingen van nu? Rob Wijnberg zet zijn perspectief maar al te duidelijk neer en vertelt zijn ervaringen en filosofien over het gedachtegoed van de jeugd van tegenwoordig, die sterk beinvloed is door de mediadruk van de maatschappij.

Politiek? Aids? Terrorisme? Boeiuh! De jeugd keert de rug naar de o zo veranderde maatschappij van tegenwoordig. De jeugd wordt overspoeld met informatie (vaak verdraaid of zwaar overdreven) waardoor grenzen tussen echt en nep, goed en fout sterk worden vervaagd. Door deze verwarring zijn mensen geneigd zich passief te gedragen. Vooral de jeugd doet niet anders tegenwoordig. ‘Jongeren zappen, chatten en blowen zich suf. Ze lezen geen kranten meer, studeren te weinig en kijken nauwelijks naar het journaal’ aldus Rob Wijnberg (25) die zichzelf ook als jeugd beschouwd.
Naast de gecreeerde desinteresse is de jongste generatie ook aan het ‘chilluh’ Zoals Wijnberg dat noemt, met hem bijna alle jongeren die dit als normaal begrip beschouwen. Chilluh slaat niet alleen op vrijetijdsbesteding maar daarnaast kenmerkt het een levenshouding volgens hem. ‘Een reactie op de [..] ‘dramademocratie’, waarin politiek tot theater en het nieuws tot soap verworden is.’ Waar is de realiteit? Wat wil de maatschappij nu eigenlijk bereiken met deze kunstmatig geforceerde media-uitingen en de overload aan informatie?

Neem de politieke partijen met hun niet goed geformuleerde standpunten en onlogische vergelijkingen. Iedereen raakt ervan in de war, wat eindigt in wantrouwen in de maatschappij en elkaar, wat weer leidt tot individualisme.
Rob Wijnberg geeft het begrip Pimpuh mee aan het individualisme van deze tijd. Iets pimpen houdt naar zijn zeggen in: ‘Een materiele opwaardering ten behoeve van het individu’. Het individu kiest voor zichzelf en zijn eigen behoeften. Het vertrouwen is weg en wordt alleen nog maar verhandelt.

Is de jeugd lui? Of heeft de jongste generatie juist realiteitsbesef maar niet het vermogen tegen de maatschappij in te gaan? Door iedereen de rug toe te keren, een passieve houding aan te nemen en alleen maar aan jezelf te denken de wereld beteren? Rob Wijnberg ziet het positief in en beweert: ‘ Sommige problemen schreeuwen om een oplossing die zwijgt in alle talen.’

Deze pamflet is naar mijn mening een aanrader. Het is vernieuwend en geeft een andere (kritische) kijk op de jeugd en maatschappij van tegenwoordig. Een lekker door te lezen boekje die vraagt om discussie door de kritische en felle meningsuitingen van Rob Wijnberg. Dus zeker Boeiuh!

Het was een woensdagmiddag. Mijn moeder haalde mij op van school. Thuisgekomen aten we een boterhammetje en ging ik nog even spelen met lego. Mijn moeder riep mij. Ze wilde even naar de bibliotheek en natuurlijk liep ik dan even mee. Als 4-jarig meisje liep ik over straat terwijl ik mijn moeders hand vasthield. Het was maar een kort stukje lopen en een frisse neus is altijd lekker. Aangekomen bij de bibliotheek ging mijn moeder direct naar de afdeling ‘romans’ en zei tegen mij dat ik wel even rond kon lopen. “Maar wel binnen blijven.” maakte ze mij duidelijk. Terwijl ik naar mijn eigen schoenen keek liep ik naar het stoffen blok midden in de bibliotheek. Ik klom erop en ging zitten. Ik zwaaide met mijn voeten en bonkte ze zo hard mogelijk tegen het blok aan. Genieten. Toen ik me begon te vervelen, wat snel het geval is als kind, sprong ik van het blok af en liep richting de boeken. Overal hingen bordjes met teksten die ik niet kon lezen. Wel zag ik de letters van het alfabet staan op de bordjes bij de boeken. Deze indiceerde de achternaam van de schrijvers, maar daar was ik me niet van bewust. De letters trokken mijn aandacht en ik zei ze dan ook steeds hardop: “G…H…I…J…K.”
Ook dit had ik na een paar minuten alweer gezien. Toen zag ik ineens een bordje met vier letters erop. Ik stond stil en keek ernaar terwijl mijn moeder met vier boeken in haar hand nog een vijfde stond te zoeken. Ik keek en keek en probeerde: “F…” was de eerste letter. Nu de tweede: “O…” De derde: “T…” en nu de vierde nog: “O…” Goed, ik had de letters verzameld, maar wat stond er nu. Ik herhaalde de letters hardop: “F…O…T…O.” en nog eens: “F…O…T…O.” Ik concentreerde me en zei de letters nog eens…en nog eens…en nog eens…steeds sneller achter elkaar. Tot op een moment het kwartje viel. “Foto…” zei ik zachtjes. “Foto!” riep ik wat harder. Ik draaide me om naar mijn moeder die in een roman stond te bladeren en riep: “Mama! Er staat foto, er staat foto!” Van blijdschap en enthousiasme begon ik te huilen. Alle mensen in de bibliotheek keken om naar mij omdat ik zo’n lawaai maakte. Mijn moeder kwam trots naar me toe en nam mij in mijn armen. “Ja er staat foto! Goedzo Francette! Je kan lezen! Wat goed!” Nog een paar keer herhaalde ik mijn eerste woord. Blij en trots zei ik herhaaldelijk tegen mijn moeder: “Mama, ik kan lezen!”

In het nieuws zien we actuele gebeurtenissen van de dag voorbij flitsen. Maar is dit altijd verstandig? Is het wel slim om beelden te laten zien van bloedbaden, dode mensen, gevechten, etcetera? Het is al erg genoeg dat het plaatsvindt, waarom moeten we het dan ook zien? Om ons te inspireren?

Ik ben ervan overtuigd dat het slecht is om bepaalde onderwerpen met betrekking tot geweldpleging te behandelen in de media.

Voornamelijk jongeren zijn snel beinvloed en geinspireerd door media. Neem nu de schietpartij in Finland. Deze jongen is hoogstwaarschijnlijk geinspireerd door de beruchte schietpartij van 1999 op Columbine Highschool in Colorado, waar Eric Harris en Dylan Kiebold twaalf medescholieren en een leraar doodschoten. Dit is overal ter wereld meerdere malen in de media te zien geweest. Nu begrijp ik dat de gebeurtenis aangrijpend en schokkend is. Maar waarom moet de hele wereld dan weten welke wapens er precies gebruikt werden? Hoe het precies in zijn werk ging? Hoe de jongens het hebben aangepakt en aangekondigd? Dat is toch alleen maar inspiratiemateriaal voor mensen die enigszins de neiging tot geweldpleging hebben?
Hoe komt Pekka-Eric Auvinen, de 18-jarige Finse dader, er anders bij om naar school te gaan en daar zeven medeleerlingen en een leraar dood te schieten? Deze jongen is gewoon in de war met zichzelf, laat zich makkelijk beinvloeden door de media en denkt zo op deze absurde manier de aandacht te trekken. Die aandacht krijgt hij ook omdat wederom overal ter wereld dit vreselijke verhaal in de media wordt gebracht. In feite is het een vicieuze cirkel die nooit zal stoppen.

Hieronder volgt een aantal definities van de elementen die in dit vak aan de orde zullen komen.

Taal is als het heelal, het is er altijd geweest en zal er altijd blijven.

Schrijven is een expressie, net als seks.

Spreken is als een verzonden brief, pas als het aankomt is het goed.

Luisteren is net zo belangrijk als je relatie.

Lezen is als alleen zijn, saai maar ontspannend.